December is een razend drukke tijd voor webwinkeliers. Het is een topmaand waarin je soms van voren niet meer weet dat je van achteren nog leeft.
Een maand waarin je grotendeels op de automatische piloot draait. Nu komt het op routine en een geoliede machine aan. Even oogkleppen op en gewoon gaan met die banaan.
Er is veel over geschreven, boeken vol, maar het blijft fascineren: dat moment waarop een kijker een koper wordt. Wat gebeurt er dan in iemands hoofd? Is dat het magische moment waarop de klant zich eigenaar begint te voelen? Waarop het product eigenlijk al niet meer van jou – de winkelier – is? Voer voor filosofen, lijkt me.
Eén keer per jaar moet het gebeuren. Meestal in het voorjaar. Dan heb ik er 1000 hardloopkilometers op zitten en zijn mijn trainingsschoenen aan vervanging toe. De demping is eruit, de zolen beginnen sleets te raken, en ik heb het gevoel dat mijn knieën en mijn rug zich gaan verzetten.






